Stories

“We hoeven geen speciale dingen te doen om samen lol te hebben”

Hoe weet een alleenstaande moeder van vijf kinderen de dag te overleven? Therese Hellström heeft een manier gevonden. De crux? Dagelijkse routines die echt werken. Maar soms laat ze alles los, alle verplichtingen en verwachtingen, om gewoon even in het moment te zijn. Is dat niet iets wat we allemaal zo af en toe eens zouden moeten doen?

- Jezelf gewoon even een momentje gunnen om te genieten. Op dat soort momenten kijk ik altijd naar de kinderen, en dan bedoel ik écht kijken, bijvoorbeeld naar hoe ze op de trampoline spelen, en dan realiseer ik me hoe geweldig ze zijn, zegt ze.



Zodra de wekkerradio ‘s ochtends om kwart over zes afgaat is het direct vol aan de bak. Therese gunt zichzelf een paar minuten om zich klaar te maken en maakt daarna de kinderen wakker. Vanaf dat moment draait alles om hen. Ontbijt, tandenpoetsen, aankleden en broodtrommels vullen. Maar dat niet alleen.

- Laatst moest de 6-jarige Oskar in roze sokken met eenhoorns erop naar school en dat kon hij niet echt waarderen. Maar omdat het de avond ervoor regende, kon ik de was niet in de tuin aan de lijn hangen, zegt Therese.

Klokslag acht uur verlaat het hele gezin het huis. De oudste vier gaan zelfstandig naar school. Tegenwoordig brengt Therese alleen Hanad van bijna twee nog naar de peuterspeelzaal.

- Sinds kort gaat Oskar zelf naar school. Dat ik nog maar één kind op één plek hoef af te zetten maakt het allemaal een stuk eenvoudiger, vertelt Therese.



Daarna neemt ze de bus naar Fritidsbanken, een non-profitorganisatie die gebruikte sport- en outdoorspullen uitleent. Omdat ze parttime werkt om te voorkomen dat Hanad de hele dag op de opvang moet blijven, zit haar werkdag er om 13:20 uur op. Het moment om weer snel naar de bushalte te gaan.

Ze haalt Hanad op van de peuterspeelzaal. Hij weigert een schoen aan te trekken, maar als Therese hem in de wandelwagen zet en een stukje brood geeft om op te kauwen is hij alles gelukkig snel vergeten. De oudste dochter, Johanna, die net zelf met de bus thuis is gekomen, loopt mee als het tijd is om Oskar van school op te halen. Hanad wordt nog een keer boos, al is niet duidelijk waarom, maar klaart helemaal op zodra hij zijn grote broer op hem af ziet komen. Na dit gelukkige weerzien gaan ze met z’n allen terug naar huis. Niet al te snel, want Hanad vindt een stok die al zijn aandacht vraagt.



Eenmaal thuis begint Therese direct aan de voorbereidingen voor het avondeten, een prutje met aardappelen, vlees en uien. Braden in de oven in plaats van koken op het fornuis is een ware levensredder heeft ze net ontdekt. Het bespaart tijd en ze kan ondertussen andere dingen doen.

- We eten vaak laat omdat ik eerst nogal wat andere dingen moet doen als ik thuiskom. Soms krijg ik hulp van mijn tienerdochter die dan stofzuigt of op Hanad let. Ik stofzuig minimaal twee keer per dag en lucht het beddengoed. Als ik tijd heb, neem ik zelfs de bedden van de kinderen mee. Ik weet wel dat dat een beetje raar lijkt, maar ik houd van fris beddengoed als ik eindelijk naar bed mag.

De kinderen staan bij de tafel en praten met elkaar terwijl Therese het eten opschept. Perfect, er is nog voldoende over voor de lunch van morgen. Koken is niet bepaald Therese's hobby, helemaal niet zelfs, maar de momenten dat het gezin samen aan de keukentafel zit zijn wel de beste momenten van de dag.

- Dan praten we over van alles en nog wat. En omdat we allemaal een andere leeftijd hebben, lopen de meningen nogal uiteen en kunnen er echt leuke gesprekken ontstaan. Soms doen we het in onze broek van het lachen. Dat zijn de momenten die ik het meeste zal missen als de kinderen het huis uit gaan, vertelt Therese.

Terwijl zij de tafel afruimt en de bedden lucht, beginnen de kids aan een potje voetbal in de woonkamer.

- De kinderen gaan veel met elkaar om, ondanks het leeftijdsverschil, en ik hoop dat ze net zo close blijven als ze ouder zijn, zegt Therese. Een belangrijke routine in de avond is het met z’n allen kijken naar Bluey. Een tekenfilmserie over een hondengezin en de uitdagingen waarvoor zij in het dagelijkse leven komen te staan.

- Het is een serie die we allemaal leuk vinden en waar we altijd samen naar kijken, zegt Therese.



Om half tien heeft iedereen zijn of haar fruithapje op en zijn alle tanden gepoetst. Hoogste tijd voor de drie jongsten om naar bed te gaan. Therese wenst Ellie en Oskar welterusten terwijl zij naar hun eigen kamers gaan. Ellie geniet van een luisterboek en heeft een nachtlampje aan. Oskar wil dat het stil en donker is. Beneden in de woonkamer valt Hanad op Therese’s schoot in slaap voordat ze hem naar bed kan brengen. Om 21.00 uur is het stil in huis. Alleen Therese en de tieners zijn nog wakker.

- Dat is het moment waarop ik voor mezelf een grote kop thee zet, eventueel een ijsje neem, een leuke serie kijk en probeer tot rust te komen. Ik neem dan uitgebreid de tijd voor mijn grotere kinderen met wie ik niet veel tijd kan doorbrengen als iedereen wakker is. Overdag kan ik nauwelijks bellen zonder dat precies op dat moment iemand mijn aandacht wil, zegt Therese, die daaraan toevoegt dat het leven in sneltreinvaart aan haar voorbijtrekt.

- Ik heb ADHD en ik denk dat onze routines belangrijk zijn om orde te scheppen in de chaos in mijn hoofd. Maar soms, bijvoorbeeld in de zomer, leg ik alle routines naast me neer en hebben we volop lol met de zon op onze bol. Soms moet je gewoon een momentje nemen en even genieten. Ik kijk naar de kinderen terwijl ze spelen op de trampoline en herinner mezelf eraan hoe fantastisch ze zijn en dat we niks speciaals hoeven te doen om samen lol te hebben. En dat is mooi. Ik ben gek op mijn kinderen. Of misschien heb ik ze wel verrekte goed opgevoed.


Over

Het gezin bestaat uit moeder Therese, haar 16-jarige dochter Johanna, haar 14-jarige zoon Noah, haar 9-jarige dochter Ellie, haar 6-jarige zoon Oskar en Hanad, haar zoon die binnenkort 2 jaar wordt. Ze wonen in Skelleftehamn, een plaatsje in het hoge noorden aan de Zweedse oostkust.